Zestaw prac w jednej teczce ma powiedzieć komisji, kim jest kandydat, co już umie i jak patrzy na świat. To dużo jak na plik kartonów. Dlatego portfolio na Akademię Sztuk Pięknych warto budować świadomie: nie jako zbiór wszystkiego, co udało się narysować w ostatnich latach, ale jako przemyślaną opowieść o własnym warsztacie.
Co zwykle trafia do teczki
Wymagania różnią się między uczelniami, a nawet między kierunkami tej samej akademii, więc punktem wyjścia zawsze powinien być regulamin konkretnej rekrutacji. Ogólnie rzecz biorąc, większość teczek opiera się na kilku rodzajach prac. Są to przede wszystkim rysunki studyjne z natury, które pokazują umiejętność obserwacji, budowania proporcji i światłocienia. Obok nich pojawia się zwykle malarstwo, a także szkice, notatki rysunkowe i studia, dzięki którym widać proces, a nie tylko efekt.
Zależnie od kierunku do tego zestawu dochodzą formy przestrzenne albo prace projektowe. Kandydat na rzeźbę pokaże co innego niż osoba zdająca na grafikę projektową czy architekturę wnętrz. Jedno pozostaje wspólne: teczka ma dowodzić, że autor potrafi uważnie patrzeć i świadomie podejmować decyzje.
Warsztat to podstawa, ale nie cała historia
Rysunek studyjny jest dla komisji najbardziej czytelnym sprawdzianem umiejętności. Martwa natura, wnętrze, postać: w każdym z tych motywów widać, czy kandydat panuje nad proporcją, konstrukcją bryły, perspektywą i walorem. Solidny zestaw takich prac daje teczce stabilny fundament.
Sam warsztat to jednak nie wszystko. Teczka powinna pokazać również to, jak jej autor myśli. Stąd w portfolio miejsce na rysunek z wyobraźni i na zadania kompozycyjne, w których nie ma gotowego modelu. Tu widać, czy autor umie zbudować przestrzeń z głowy, rozplanować format, zaryzykować nietypowy kadr. Dobrze zestawione prace z natury i z wyobraźni wzajemnie się uzupełniają.
Warto też pamiętać o szkicowniku. Notatki rysunkowe robione w tramwaju, w kawiarni czy nad jeziorem pokazują, że rysowanie jest dla kandydata codziennym sposobem myślenia, a nie tylko obowiązkiem przed egzaminem. Szybki szkic postaci, kilka wariantów kompozycji jednego tematu, studium dłoni: takie drobiazgi potrafią dopowiedzieć to, czego nie widać w dużych, dopracowanych pracach.
Dobór i układ: mniej, ale celniej
Częsty błąd to wkładanie do teczki wszystkiego, co powstało. Tymczasem kilka słabszych kartonów potrafi rozmyć wrażenie po najlepszych pracach. Selekcja jest więc równie ważna jak samo rysowanie. Warto zadać sobie kilka pytań:
- czy każda praca pokazuje coś innego, czy kilka powtarza tę samą umiejętność,
- czy zestaw odpowiada wymaganiom kierunku, na który składam dokumenty,
- od której pracy komisja zacznie oglądanie i na której skończy,
- czy w teczce widać rozwój, a nie tylko pojedyncze udane próby.
Kurs rysunku na ASP Olsztyn: w Pracowni Artystycznej LALUGA przygotowanie zaczyna się właśnie od przeglądu dotychczasowych prac i wymagań wybranej uczelni. Na tej podstawie powstaje indywidualny plan, który określa, co jeszcze trzeba narysować, co dopracować, a co lepiej odłożyć na bok.
Znaczenie ma także porządek samej teczki. Prace powinny być czyste, podpisane zgodnie z zasadami danej rekrutacji i ułożone tak, żeby oglądający nie gubił się w formatach i technikach. Spójny, staranny zestaw świadczy o dojrzałości autora tak samo jak pewna kreska.
Konsultacja przed terminem złożenia prac
Nie każdy potrzebuje wielomiesięcznego kursu. Część kandydatów ma już sporo materiału i szuka przede wszystkim świeżego, fachowego spojrzenia. Dla nich dobrym rozwiązaniem jest konsultacja, na przykład przegląd teczki przed terminem składania dokumentów. Rozmowa nad rozłożonymi pracami pozwala ułożyć je w logiczną całość, wychwycić luki i zdecydować, czy jest jeszcze czas, żeby je uzupełnić. Świeże oko pomaga zwłaszcza tym, którzy znają swoje prace zbyt dobrze, by ocenić je z dystansem.
Taki przegląd prowadzi Adam Cieślak, rzeźbiarz, malarz i rysownik, absolwent rzeźby na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Od 2008 roku uczy w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych im. Erica Mendelsohna w Olsztynie, jest jurorem konkursów i przeglądów, a przez lata przygotował wielu uczniów do rekrutacji. Zna więc perspektywę osoby oceniającej prace, a to przy układaniu teczki bywa bezcenne.
Maturzysta i student, który zmienia kierunek
Najczęściej teczkę składają maturzyści. Dla nich najlepszy jest start około roku przed rekrutacją, bo wtedy starcza czasu na rysunek studyjny, pracę z wyobraźni, malarstwo i spokojną selekcję. Krótszy termin też ma sens, jeśli plan jest dobrze ułożony. Młodsi uczniowie mogą zacząć jeszcze wcześniej, na regularnych zajęciach, gdzie powoli powstają pierwsze prace do przyszłego portfolio. Szczegóły grupy od 13 lat: rysunek dla młodzieży Olsztyn.
Portfolio budują także studenci, którzy po roku czy dwóch na innym kierunku postanawiają zdawać na ASP lub architekturę. Mają dojrzalsze spojrzenie, ale często dłuższą przerwę w rysowaniu. W ich przypadku indywidualne zajęcia albo praca w kilkuosobowej grupie pomagają szybko odświeżyć warsztat i zbudować teczkę od nowa.
Gdzie pracować nad portfolio
Pracownia LALUGA mieści się w odrestaurowanym budynku koszarowym przy ul. Artyleryjskiej w Olsztynie, pięć minut pieszo od Jeziora Długiego. Jasne wnętrze z łukowymi oknami, sztalugi, albumy ze sztuką i grupy liczące zwykle sześć osób sprawiają, że każdy dostaje czas i uwagę prowadzącego. Materiały i wyposażenie zapewnia pracownia. Do stałej grupy można dołączyć także w trakcie roku, jeśli jest wolne miejsce. Grafik tygodniowy: zajęcia rysunku Olsztyn.
Jeśli planujesz rekrutację z portfolio, zacznij od rozmowy i przeglądu swoich prac. Formularz zgłoszeniowy i kontakt znajdziesz na stronie: pracownia rysunku i malarstwa Olsztyn.
Pracownia Artystyczna LALUGA
ul. Artyleryjska 3H/7, 10-165 Olsztyn
tel. 663 972 594
